فیبروم رحمی برای خیلی از زنان واژهای ترسناک است؛ نه به خاطر خود بیماری، بلکه به خاطر تصوراتی که دور و برش شکل گرفته: «حتماً باید رحم برداشته شود»، «دیگر نمیتوانم باردار شوم»، یا «زندگیام بعد از این مثل قبل نمیشود». اما واقعیت پزشکی امروز چیز دیگری است.
در این عمل، با خانمی ۴۴ ساله رو به رو هستیم که از شهرستان آمده بود؛ زنی با یک فیبروم بزرگ، اما با امیدی حتی بزرگتر: امید به مادر شدن. داستان او نشان میدهد که وقتی درمان با گوش دادن به خواست بیمار همراه شود، نتیجه میتواند هم درمانی باشد و هم آرام بخش.
این بیمار سالها با علائمی مانند خونریزیهای شدید قاعدگی، احساس فشار در لگن، نفخ شکمی و دردهای دورهای زندگی کرده بود. این علائم نه تنها کیفیت زندگی او را پایین آورده بود، بلکه توان جسمی و روحیاش را هم فرسوده کرده بود. بررسیهای تصویربرداری نشان داد که او یک فیبروم بزرگ دارد؛ همانطور که در ویدیو میبینید، فیبروم به قدری بزرگ است که فضای رحم را تغییر شکل داده و میتوانست مانع جدی برای بارداری شود.
با این حال، خواسته روشن بیمار این بود: «میخواهم درمان شوم، اما رحمم حفظ شود تا بتوانم مادر شوم.» همین جمله مسیر درمان را تعیین کرد. به جای حذف کامل رحم، تصمیم بر انجام جراحی محافظه کارانه گرفته شد؛ تصمیمی که هم علمی بود و هم انسانی.
برای بسیاری از زنان، رحم فقط یک عضو بدن نیست؛ نماد هویت زنانه، باروری و آینده خانوادگی است. در سن ۴۴ سالگی، هر تصمیم درمانی باید بسیار حساب شده باشد، زیرا ذخیره تخمدانی محدودتر است و زمان برای بارداری ارزشمندتر میشود.
اگرچه برخی پزشکان در چنین مواردی هیسترکتومی (برداشتن کامل رحم) را پیشنهاد میکنند، این گزینه برای زنی که قصد بارداری دارد قابل قبول نیست. بنابراین هدف درمانی در این کیس، مایومکتومی محافظه کارانه بود؛ یعنی خارج کردن فیبروم با کمترین آسیب به بافت سالم رحم.
در ویدئویی که از این عمل ضبط شده، اندازه بزرگ فیبروم به وضوح دیده میشود؛ اما آنچه دیده نمیشود، ساعتها برنامه ریزی قبل از جراحی است: بررسی محل دقیق فیبروم، میزان نفوذ آن در دیواره رحم، خطر خونریزی و بهترین تکنیک جراحی برای حفظ ساختار رحم.
عمل برداشتن فیبروم رحمی در چنین مواردی نیازمند مهارت بالا، تجربه زیاد و ظرافت جراحی است. هر برش باید حساب شده باشد، زیرا کوچکترین خطا میتواند روی استحکام رحم در بارداری آینده اثر بگذارد. هدف این نبود که فقط فیبروم برداشته شود؛ هدف این بود که رحم سالم، کارآمد و آماده بارداری باقی بماند.
بعد از جراحی، داستان تازه شروع شد. رحم نیاز به زمان داشت تا ترمیم شود، بیمار باید تحت پیگیری منظم قرار میگرفت و در صورت نیاز با متخصص باروری مشورت میکرد.
پیام مهم این مرحله این بود: عمل پایان راه نیست، شروع یک مسیر تازه است؛ مسیری که میتواند به بارداری برسد، اگر با صبر، مراقبت و برنامهریزی همراه باشد.
برای این بیمار، بزرگترین دستاورد فقط برداشتن فیبروم نبود؛ بلکه آرامشی بود که فهمید رؤیای مادر شدنش هنوز زنده است.
دکتر مژده نامداری در این عمل، نمونهای از رویکرد دقیق، مسئولانه و بیمار محور در جراحیهای زنان را به نمایش گذاشتند؛ رویکردی که فقط به برداشتن بیماری فکر نمیکند، بلکه آینده و خواستههای بیمار را هم در مرکز تصمیم گیری قرار میدهد.
ایشان با تجربه بسیار در جراحیهای پیچیده فیبروم و تمرکز ویژه بر روشهای محافظه کارانه مانند مایومکتومی، تلاش میکنند تا حد امکان رحم را حفظ کرده و شانس باروری بیماران را زنده نگه دارند. دکتر نامداری علاوه بر مهارت بالای جراحی، با توضیح شفاف گزینههای درمانی، گوش دادن به نگرانیهای بیمار و همراهی صبورانه در مسیر درمان، فضایی امن و قابل اعتماد برای بیماران ایجاد میکنند؛ به گونهای که زنان نه تنها درمان میشوند، بلکه با آرامش و امید بیشتری به آینده نگاه میکنند.
برای درمان فیبروم، با دکتر مژده نامداری تماس بگیرید.
جهت دریافت مشاوره و یا اخذنوبت از مطب دکتر مژده نامداری، متخصص زنان در تهران از طریق شمارههای زیر پاسخگوی شما عزیزان هستیم.
