دکتر مژده نامداری / بیماری های زنان / برداشتن فیبروم رحمی /میوم های رحمی یا میومکتومی چیست ؟
مدت زمان مطالعه ۱۱ دقیقه

برداشتن فیبروم رحمی /میوم های رحمی یا میومکتومی چیست ؟

برداشتن رحم

فیبروم رحم چیست؟

فیبروم رحم یا تومور فیبروئید، یک نوع توده خوش‌خیم است که در بافت عضلانی رحم شکل می‌گیرد. این توده‌ها از بافتهای عضلانی رحم تشکیل شده و به صورت غیرطبیعی رشد می‌کنند.

علت دقیق بروز فیبروم رحم هنوز مشخص نیست، اما تغییرات هورمونی در دوران بارداری و نسبت به استروژن و پروژسترون بالا می‌تواند نقشی در رشد آنها داشته باشد. عوامل دیگری مانند ژنتیک و عوامل محیطی نیز ممکن است در بروز فیبروم رحم تأثیر داشته باشند.
اکثر فیبروم‌ها خیلی کوچک هستند و علائم خاصی ایجاد نمی‌کنند. اما در برخی موارد، فیبروم‌ها می‌توانند به اندازه و مکانی که در رحم رشد کرده‌اند، علائمی مانند خونریزی قاعدگی سنگین، درد شکمی، فشار بر اورژانس هاضمه و ادراری، اختلالات تخمک‌گذاری و آنقورسم (افزایش حجم رحم) ایجاد کنند.
فیبروم رحم چگونه تشخیص داده میشود؟
تشخیص فیبروم رحم به وسیله بررسی‌های جسمانی، سونوگرافی، اشعه‌ایکس و در برخی موارد نیز بافت‌برداری است. در صورتی که علائم و عوارض ناخوشایندی داشته باشید، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید تا گزینه‌های درمانی را بررسی کنید.

میوم رحم  و میومکتومی چیست؟

میومهای رحم (Myoma) یا میومکتومی (Myomectomy) به توده‌های خوش‌خیمی اطلاق می‌شود که در بافت عضلانی رحم شکل می‌گیرند. این توده‌ها نیز همان فیبروم رحمی هستند که در قسمت قبلی توضیح داده شد.
میومها معمولاً نشانه‌های خاصی ایجاد نمی‌کنند و بیشتر در حین سونوگرافی یا بررسی پزشکی تصادفی کشف می‌شوند. اما در برخی موارد، میومها می‌توانند علائمی مانند خونریزی قاعدگی سنگین، درد شکمی، فشار و فشار بر اورژانس هاضمه و ادراری، اختلالات تخمک‌گذاری و آنقورسم (افزایش حجم رحم) ایجاد کنند.
میومکتومی یک جراحی است که در آن توده‌های میوم رحم از رحم برداشته می‌شوند و بقیه بافت رحم حفظ می‌شود. این جراحی معمولاً در صورتی انجام می‌شود که توده‌ها علائم ناخوشایندی ایجاد کرده یا مشکلاتی را به وجود آورده باشند، ولی عدم نیاز به استریلیته بعدی یا حفظ ناباروری مطلوب باشد.
یکی از جراحی‌های دیگر برای درمان میومهای رحم، هسته‌اب‌سشاشی (Hysterectomy) است که در آن رحم به طور کامل برداشته می‌شود. این روش برای زنانی که دیگر نیازی به حفظ رحم ندارند یا عوارض جدی را ایجاد کرده‌اند مناسب است.
برای تشخیص و درمان میومهای رحم، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید و گزینه‌های درمانی را بررسی کنید.

آیا فیبروم رحم در دختران مجرد وجود دارد؟

فیبروم رحم در دختران مجرد نادر است. اغلب موارد فیبروم رحم در زنان بالغ در سنین 30 تا 50 سال رخ می‌دهد. عوامل هورمونی، به خصوص استروژن، در رشد فیبروم رحم نقش مهمی دارند و این هورمون‌ها در دوران بلوغ و سنین بعدی تولید شده و تأثیر زیادی بر رحم دارند.
اما در برخی موارد نادر، فیبرومهای کوچک می‌توانند در دوران جوانی و حتی در دختران مجرد پیدا شوند. این موارد معمولاً به علل ژنتیکی یا وراثتی برمی‌گردند. بعضی از دختران ممکن است با فیبروم‌های رحمی کوچک متولد شوند یا در طول سال‌های نخستین قاعدگی آنها رشد کنند.
در صورتی که دختر جوانی مشکلاتی مانند خونریزی شدید، درد شکمی مزمن یا عوارض دیگری که با فیبروم رحم مرتبط است، دارد، باید به پزشک مراجعه کند. پزشک می‌تواند با انجام ارزیابی ها و تست های لازم، تشخیص دقیق را بررسی کند و گزینه‌های درمانی مناسب را به او توصیه کند.

روش های تشخیص فیبروم های رحم چیست؟

تشخیص فیبروم رحم معمولاً از طریق ترکیبی از روش‌های بالینی و تصویربرداری انجام می‌شود. در زیر، راه‌های تشخیص فیبروم رحم را توضیح می‌دهم:
1. معاینه بالینی: پزشک شاید با بررسی سابقه پزشکی شما و انجام معاینه فیزیکی، شامل بررسی ناحیه پوشاننده شکم و عمق رحم (با استفاده از آزمون تپش یا اندازه‌گیری قطر رحم)، علائم و عوارضی که دارید، راهنمایی کند.
2. سونوگرافی: سونوگرافی بطنی (Transabdominal Ultrasound) و سونوگرافی تراودوژنال (Transvaginal Ultrasound) دو روش معمول برای تشخیص فیبروم رحم هستند. در این روش‌ها، با استفاده از امواج صوتی، تصاویر جامد از رحم و توده‌های موجود در آن ایجاد می‌شود.
3. آندومتری: در این روش، یک ماده کانتراست (ماده‌ای که بر روی تصاویر رادیولوژیک منعکس می‌شود) به رحم تزریق می‌شود و سپس با استفاده از اشعه X-ray یا CT scan تصاویری از رحم و توده‌های موجود در آن بدست می‌آید.
4. رزونانس مغناطیسی (MRI): MRI، تصاویر دقیق‌تری از رحم و توده‌های موجود در آن را فراهم می‌کند و می‌تواند برای بررسی جزئیات بیشتر و مشخص کردن اندازه و مکان فیبروم‌ها مفید باشد.
5. هیستروسکوپی: در این روش، یک دوربین باریک به رحم تزریق می‌شود تا پزشک بتواند درون رحم را بررسی کند و توده‌های موجود را مشاهده کند. این روش معمولاً با بررسی توده‌های کوچک واضح‌تر است.

آیا رژیم غذایی در کاهش فیبروم های رحمی موثر است؟

رژیم غذایی ممکن است در کاهش اندازه فیبروم‌های رحمی تأثیر داشته باشد، اما این مسئله تا حدودی به عوامل مختلفی بستگی دارد و نتایج ممکن است برای هر شخص متفاوت باشد. در زیر تعدادی از رژیم‌هایی که ممکن است در کاهش فیبروم‌های رحمی موثر باشد، ذکر شده است:
1. رژیم غذایی با فیبر بالا: مصرف مواد غذایی حاوی فیبر بالا می‌تواند به بهبود عملکرد گوارش کمک کند و تخلیه منظم را تسهیل کند. خوردن مقدار کافی میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل و لوبیا می‌تواند مفید باشد.
2. رژیم غذایی با گیاهان دارویی: برخی گیاهان دارویی مانند زنجبیل، کرفس، شبدر، ریحان و زردچوبه ممکن است خواص ضد التهابی و تعدیل هورمونی داشته باشند که می‌تواند در کاهش فیبروم‌های رحمی تأثیرگذار باشد.
3. رژیم غذایی با چربی‌های سالم: مصرف چربی‌های ناسالم مانند چربی اشباع شده و ترانس‌چربی‌ها را به حداقل برسانید و به جای آن از چربی‌های سالم مانند اسیدهای چرب امگا-۳ (موجود در ماهی، روغن کانولا و گردو) و روغن زیتون استفاده کنید.
4. محدود کردن مصرف مواد غذایی پرافزایش‌دهنده هورمون: برخی مواد غذایی می‌توانند تولید هورمون‌های زنانه را افزایش دهند و بر روی رشد فیبروم‌های رحمی تأثیرگذار باشند. به عنوان مثال، محصولات لبنی شیرین‌شده، قند و غذاهای پرچرب را به حد اقل برسانید.
مهم است که در صورت رفع مشکل فیبروم‌های رحمی یا تغییر درمان، با پزشک خود مشورت کنید. پزشک شما می‌تواند توصیه‌های مناسبی براساس مورد خاص شما ارائه دهد و نظارت لازم را بر روند درمان انجام دهد.

راه های درمان میوم و فیبروم های رحمی چیست؟

بسته به شرایط خاص شما، پزشک ممکن است از روش‌های تشخیصی دیگر مانند بیوپسی (آزمایش بافت) استفاده کند تا تشخیص نهایی را قطعی‌تر کند. بهتر است با پزشک خود در مورد گزینه‌های تشخیصی مناسب برای شما صحبت کنید.
درمان فیبروم رحم (میومهای رحم) به شدت و مکان فیبروم، علائم مشاهده شده، سن، طرز زندگی و نیازهای بالینی هر فرد بستگی دارد. در زیر، چند روش درمانی شایع برای فیبروم رحم آورده شده است:
1. مشاهده تنظیم شده (Watchful Waiting): در صورتی که فیبروم‌ها اندازه کوچک داشته باشند و علائم قابل تحملی ایجاد نمی‌کنند، پزشک ممکن است توصیه کند که آنها را تحت مشاهده قرار دهید و تغییرات را نظارت کنید.
2. داروها: برخی داروها می‌توانند علائم فیبروم رحم را کنترل کنند. مثال‌هایی از این داروها شامل آگونیست هورمونی گنادوتروپین (GnRH)، لوپرولاید (Leuprolide) و آنالوگهای GnRH می‌باشند. این داروها می‌توانند فعالیت هورمون‌های تولیدی در بدن را کاهش داده و رشد فیبروم را کنترل کنند.
3. میومکتومی (Myomectomy): در این روش جراحی، فیبروم‌ها از رحم برداشته می‌شوند و بقیه بافت رحم حفظ می‌شود. این روش مناسب است برای زنانی که نمی‌خواهند رحم خود را از دست بدهند یا قصد باروری در آینده دارند.
4. هیستروسکوپی: این روش جراحی با استفاده از دستگاهی به نام هیستروسکوپ انجام می‌شود. در طی هیستروسکوپی، توده‌های فیبروم رحم از راه واژینال و با استفاده از لیزر یا ابزارهای جراحی دیگر برداشته می‌شوند.
5. هیسترکتومی (Hysterectomy): در مواردی که سایز و موقعیت فیبروم‌ها بزرگ است، نسبت به رشد دائمی و علائم شدید، هیسترکتومی (برداشتن کامل رحم) ممکن است توصیه شود. این روش مناسب است برای زنانی که نیازی به حفظ رحم ندارند یا عوارض جدی را ایجاد کرده‌اند.
هرگاه با مشکل فیبروم رحم مواجه شوید، بهتر است با پزشک خود درباره گزینه‌های درمانی مناسب برای شرایط شما صحبت کنید و تصمیمی مشترک بگیرید.

در چه صورت عمل میومکتومی انجام میشود؟

عمل میومکتومی، برداشتن توده‌های فیبروم رحم با حفظ رحم، در شرایط زیر ممکن است توصیه شود:
1. علائم شدید: در صورتی که فیبروم‌ها علائم شدیدی ایجاد کنند که کیفیت زندگی شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد، از جمله خونریزی شدید، درد شدید در ناحیه پوشاننده شکم و زیاد شدن فشردگی فضایی، ممکن است عمل میومکتومی مورد نیاز باشد.
2. ناتوانی در باروری: اگر شما برنامه‌ریزی برای بچه‌دار شدن دارید و فیبروم‌ها به طور مستقیم بر روی رحم یا سرویکس (گردن رحم) قرار دارند یا ابعاد آنها بزرگ است و تخمک‌گذاری، تحریک تخمک‌گذاری یا جراحی‌های باروری را مختل می‌کنند، میومکتومی می‌تواند انجام شود تا فرصت باروری را بهبود بخشید.
3. عوارض سیستمیک: در برخی موارد نادر، فیبروم‌های رحم ممکن است عوارض سیستمیک چون کم خونی شدید (ناشی از خونریزی فزاینده)، مشکلات کلیوی، فشار بر سایر اعضا نظیر مثانه و روده، و مشکلات ناهنجاری در جریان ادرار و مدفوع ایجاد کنند. در این موارد، میومکتومی می‌تواند در بهبود عوارض سیستمیک مؤثر باشد.
مهم است که با پزشک خود مشاوره کنید. پزشک شما بر اساس مشکلات و عوارض خاص شما، تشخیص خواهد داد و گزینه‌های درمانی مناسب را برای شما بیان خواهد کرد.

مراقبت های قبل و بعد از عمل میومکتومی چیست؟

مراقبت‌های قبل و بعد از عمل میومکتومی بهبود سریع‌تر و مؤثرتر شما را تضمین می‌کند. در زیر، نکاتی راجع به مراقبت‌های قبل و بعد از عمل میومکتومی آورده شده است:

مراقبت‌های قبل از عمل:

1. مشاوره با پزشک: قبل از عمل، با پزشک خود صحبت کنید و هرگونه سوالی که درباره فرایند و مراحل عمل دارید را بپرسید. نکات مهم شامل غذاها و مایعاتی که باید قبل از عمل مصرف کنید، داروهایی که باید قطع یا تغییر دهید و همچنین هرگونه آمادگی قبل از عمل است.
2. آزمایشات: پزشک ممکن است قبل از عمل آزمایشاتی مانند آزمایش خون، سونوگرافی و یا سایر تصویربرداری‌ها را تجویز کند تا وضعیت قبل از عمل را بررسی کند.
3. ترک مصرف داروها: در صورت توصیه پزشک، قبل از عمل ممکن است نیاز به توقف یا تغییر در داروهایی که شما مصرف می‌کنید (مانند آنتی‌روئیژنت‌ها یا آنتی‌انعقادیها) باشد. پیروی از دستورات پزشک خود را در این زمینه حتماً رعایت کنید.
4. پیشگیری از عفونت: حدود ۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل از عمل، به شما ممکن است توصیه شود از رسمی ضدعفونی طی دستورالعمل پزشک استفاده کنید و همچنین قبل از عمل دست و تمیزی بدن را به دقت رعایت کنید.

مراقبت‌های بعد از عمل:

1. محدودیت فعالیت: پزشک ممکن است شما را توصیه کند تا در مدتی پس از عمل (معمولاً چند هفته) فعالیت‌های سنگین را محدود کنید و استراحت کافی داشته باشید.
2. داروها: پزشک ممکن است داروهای ضد درد یا دیگر داروها را به شما تجویز کند تا درد و عوارض پس از عمل را کنترل کند. حتماً دستورات مربوط به مصرف دارو را به دقت دنبال کنید.
3. تنظیم غذا و مایعات
4.بستری در بیمارستان: پس از عمل، شما ممکن است به بیمارستان منتقل شوید تا در طول دوره بازگشت به سلامتی نظارت شود. مدت بستری ممکن است بر اساس جزئیات عمل و وضعیت شما متفاوت باشد.
5.کنترل درد: پزشک شما داروهای مسکن را تجویز می‌کند تا درد پس از عمل را کاهش دهد و شما راحتی بیشتری حاصل کنید. ممکن است از داروهای خوراکی و یا داروهای تزریقی استفاده شود.
6.تحرک: در طول بستری در بیمارستان، پرستاران ممکن است شما را تشویق کنند به حرکت کمی، مثلاً پاشنه‌چرخی در اطراف اتاق یا راه رفتن کوتاه. این کمک می‌کند عضلات را تقویت کرده و خطر تشکیل خونریزی و عفونت را کاهش دهد.

عوارض عمل میومکتومی چیست؟

عمل میومکتومی، مانند هر عمل جراحی دیگری، ممکن است با برخی عوارض و مشکلات مرتبط باشد. در ادامه، برخی از عوارض شایع عمل میومکتومی را ذکر می‌کنم:
1. خونریزی: خونریزی پس از عمل میومکتومی امری طبیعی است، اما در برخی موارد ممکن است خونریزی شدید رخ دهد که نیاز به ترخیص مجدد یا اقدامات جراحی اضافی داشته باشد.
2. عفونت: ممکن است پس از عمل میومکتومی عفونت در محل عمل ایجاد شود. علائم عفونت شامل درد شدید، تورم، قرمزی، ترشح غیرعادی و تب می‌باشد. این عوارض باید به پزشک گزارش شود تا درمان لازم صورت بگیرد.
3. صورت‌پذیری جراحی: در برخی موارد، توده‌های میومتر قابل برداشت نیستند و جراح ممکن است مجبور شود روش‌های دیگری را در نظر بگیرد. همچنین، صورت‌پذیری جراحی می‌تواند به دلیل موقعیت و اندازه توده‌های میومتر، متغیر باشد.
4. آسیب به بافت‌های اطراف: در طول عمل ممکن است بافت‌های اطراف نیز آسیب ببینند، از جمله بافت همپوشانی رحمی، سیستم مجراي ادراری، و کیسه صفرا.
5. ندوشن: پس از عمل ممکن است در منطقه عمل ندوشن (آدرنالین) به وجود آید که معمولاً درمان شده و بهبود یابد. اما در برخی موارد نیاز به مراقبت بیشتر و درمان ممکن است باشد.
6. خطرات عمومی جراحی: همچنین، عمل میومکتومی ممکن است خطرات عمومی جراحی را نیز داشته باشد، مانند خونگیری، تجمع خون در عروق عمقی، تشکیل خونریزی و خون‌گرفتگی در لگن و عفونت ریوی.
مهم است که با پزشک خود درباره عوارض و ریسک‌های مرتبط با عمل میومکتومی بحث کنید و همه سوالات و شکوفه‌های خود را قبل از قبول عمل مطرح کنید.
دکتر مژده نامداری

دکتر مژده نامداری

متخصص زنان و زایمان و نازایی

دکتر مژده نامداری جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی در تهران و عضو هيات علمي دانشگاه می‌باشد. دکتر نامداری 4 سال سابقه‌ی جراحی در شهرهای پرجمعيت استان خوزستان را دارد و از سال 1386 مشغول به طبابت می‌باشد. دکتر نامداری دوره‌های مختلف تكميلی طب زنان با تمركز بر جراحی زيبایی زنان، با تکنیک‌های روز و استفاده از بهترین دستگاه‌های کربوکسی تراپی، پلاسما جت، پلاسما DBD، آر اف سرجیکال و میکرونیدلینگ به فعالیت‌های پزشکی مشغول است و آماده‌ی ارائه خدمات درمانی و زیبایی به بانوان می باشد.

جهت دریافت مشاوره و یا اخذنوبت از مطب دکتر مژده نامداری، متخصص زنان در تهران از طریق شماره‌های زیر پاسخگوی شما عزیزان هستیم.

(شماره تماس مطب -> 02122884654) (فقط واتساپ -> 09374053325)


اینستاگرام دکتر نامداریواتساپ دکتر نامداری

مقالات مرتبط

پرسش و پاسخ با دکتر مژده نامداری

سوالات شما در اسرع وقت توسط دکتر و یا مشاورین کلینیک پاسخ داده می شود.

0 دیدگاه

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیامتان را از طریق SMS به شماره 09374053325 ارسال کنید.
تماس با مطب